يك . پيش‌فرض‌ها بىترديد ، حادثه عاشورا و حركت امام حسين عليه السلام را نمىتوان خارج از معتقدات و باورهاى مسلّم شيعه - كه برگرفته از قرآن و سنّت و تاريخ است - ، و نيز مسلّمات عقلى و عُقلايى ، تحليل كرد . اين باورهاى مذهبى و مسلّمات عقلى و عقلايى ، پيش‌فرض‌هاى ما را در اين مسئله ، تشكيل مىدهند كه فهرستوار به مهم‌ترين آنها ، اشاره مىگردد : 1 . اهداف كلّى امامت و خلافت الهى شيعيان ، در بحث اثبات امامت ، علاوه بر احاديث مسلّم نقل شده از پيامبر خدا صلى اللَّه عليه و آله ، براى ضرورت امامت ، به امورى استناد مىكنند كه آنها را شئون امامت مىدانند ؛ امورى همچون : 1 . تبيين و تشريح قرآن و سنّت پيامبر خدا ؛ 2 . تلاش براى حفظ و نگهدارى دين از نابودى و انحراف ؛ 3 . تلاش براى تحقّق دين ؛ 4 . الگو بودن . روشن است كه اين اهداف كلّى ، بر سراسر زندگى امامان عليهم السلام ، سايه افكنده است و تمام اقوال و افعال و حتّى حيات و ممات آن بزرگواران ، در مسير تحقّق اين اهداف بوده است . 2 . علم ائمّه عليهم السلام به غيب يكى از باورهاى قطعى و ضرورى نزد شيعيان ، آگاهى امامان عليهم السلام از غيب است . گرچه در اندازه و چگونگى آن ، اختلاف نظرهاى اندكى وجود دارد ، ولى در اصل آن ، هيچ ترديدى نيست . البتّه شيعيان ، اين آگاهى از غيب را به اذن خدا و در طول علم الهى و در رتبه انسان ، جاى مىدهند . مستند اين باور ، روايت‌هاى فراوانى است كه در